I Love Kythera
Imagine Kythera

Dimitris Baltzis

0

Μεγάλωσα σε ένα χωριό της Μακεδονίας. Η πρώτη μου εικόνα κάθε πρωί ανοίγοντας το παράθυρο του δωματίου μου, ήταν η απέραντες χρωματιστές εκτάσεις που έφταναν μέχρι τη κορυφή του Βερμίου.

Στα είκοσι μου χρόνια, μετακομίζω για πρώτη φορά στην Αθήνα, αφήνοντας πίσω μου την στενή επαφή με τη φύση που βίωνα ως τότε. Από την καθημερινή ενατένιση του ορίζοντα και τις πολύχρωμες συνθέσεις, βρέθηκα σε ένα μικρό διαμέρισμα από το οποίο έβλεπα μονάχα πολλά διαφορετικά κτίρια σε αποχρώσεις του γκρι. Για αυτό και φρόντιζα σε κάθε χώρο που έχω μείνει ως τώρα, να τον γεμίζω με λουλούδια και να βάφω τους τοίχους με διαφορετικά χρώματα, σαν ένας τρόπος να καλύψω αυτή την έλλειψη.

Αυτή ήταν και η πρώιμη έκφραση της ανάγκης μου να ζω σε ένα περιβάλλον δημιουργικό, το οποίο προσάρμοζα στην εικόνα της φαντασίας μου.

Ήταν εκείνη τη περίοδο που δούλευα σε μία μουντή αποθήκη γεμάτη από καφέ χαρτόκουτα, τα οποία ένας συνάδελφος γέμιζε με σκίτσα. Αυτός ήταν ο τρόπος του να εκτονώσει τη πίεση, μου εξήγησε, και συνέχισε πως αν ήθελα θα μπορούσα να το κάνω και ο ίδιος. Όταν αργότερα γίναμε φίλοι, μου έδειξε πως να σχεδιάζω εικόνες που είχα στο νου μου και άρχισε να αναπτύσσεται σταδιακά η ικανότητα μου να εκφράζω όσα βιώνω στη ψυχή μου.

Με θυμάμαι πάντα στις διακοπές να επισκέπτομαι εκκλησίες, νιώθοντας μια ιδιαίτερη έλξη για τα παράθυρα με τα χρωματιστά γυαλιά που αναπαριστούσαν μορφές αγίων. Θέλησα να φτιάξω τέτοιες εικόνες και γι’αυτό έπεισα μια φίλη μου να παρακολουθήσουμε μαθήματα βιτρώ. Αγοράσαμε τα πρώτα μας εργαλεία με μεγάλο ενθουσιασμό και χαρά. Ο δάσκαλος μου τόνισε με τη μεταδοτικότητα του αυτή τη χαρά της δημιουργίας και αύξησε την εμπιστοσύνη μου στις ικανότητες μου.

Αυτό που εύχομαι όσο περνάει ο καιρός, είναι η δουλειά μου να καταλήξει να ενδιαφέρει και άλλους, γιατί όσα κάνω γεννιούνται από αγάπη και είναι αυτή ακριβώς η αγάπη που θα ήθελα να μοιραστώ φτιάχνοντας έργα βιτρώ.

Μοιάζει με κάποιο τρόπο σαν να θέλω να δημιουργήσω πολύχρωμες συνθέσεις, τις οποίες αντικρίζει κανείς τα πρωινά, αναζητώντας τα όρια του ορίζοντα του…

Κύθηρα.

Όλα ξεκίνησαν,το 1998, ‘όταν βρέθηκα σχεδόν χωρίς να το έχω επιλέξει συνειδητά, σε ένα νησί πολύ διαφορετικό από οποιοδήποτε είχα επισκεφτεί. Διαμονή στο κάμπινγκ του Καψαλίου, ηλιοβασίλεμα από την παραλία Λυκοδήμου, πεζοπορεία στα δροσερά νερά του Μυλοποτάμου, βόλτα στον κυκλαδίτικο Αυλαίμωνα.

Στην Αγία Πελαγία να πας, μου είπε ένα παπούλης, και να πιεις νερό από τη βρύσηΑν πιεις θα μείνεις εδώ για πάντα.

Και ήπια. Δροσερό νερό.

Θυμάμαι, συναίσθημα. Θυμάμαι, μυστήριο.

Αυτά κράτησα στην ανάμνησή μου, επιστρέφοντας στην πολύβουη Αθήνα, και πριν ακόμη φτάσουμε στον Πειραιά, η έλλειψη της ενέργειας των Κυθήρων, άρχισε να αχνοφαίνεται. Θυμάμαι, να μιλάω σε όλους για αυτόν τον μαγικό τόπο. Φυρρή Άμμος. Τα καλοκαίρια Κύθηρα τον χειμώνα Αθήνα. Από το 2006 απποφάσισα να επιμηκύνω τη διαμονή στο νησί, και ο πιο εύκολος τρόπος, είναι η καλοκαιρινή δουλειά. Τότε κόλλησα και το μικρόβιο με τη φωτογραφία. Τον Οκτώβρη έφυγα με αμέτρητες φωτογραφίες και κάθε χρόνο η επιθυμία να διαδώσω τη μαγεία του τόπου αυτού μεγάλωνε. Το 2009 αποφάσισα να μην ξαναγυρίσω στην Αθήνα.

Ο πρώτος χειμώνας.Άρχισα να γεμίζω φωτογραφίες.

Σύννεφα.

Όταν ήμουν πολύ μικρός,ήθελα να γίνω μετεωρολόγος.Δεν έχανα κανένα προγνωστικό δελτίο.Η συνέχεια όμως έδειξε την αδυναμία μου στα μαθηματικά και τα ταξίδια στα σύννεφα έγιναν πιο ρομαντικά. Θυμάμαι τον εαυτό μου να παρατηρεί τα σύννεφα και να βλέπει μέσα τους αμέτρητες μορφές και σχήματα,που άλλαζαν πολύ γρήγορα.Σχήματα και μορφές που έμοιαζαν γήινα και άλλες φορές σταλμένα από το άπειρο.Ποτέ δεν μου άρεσαν οι μέρες χωρίς έστω και ένα τόσο δα σύννεφο,έμοιαζαν άχρωμες και βουβές. Κατά καιρούς έχω επισκεφθεί και έχω περάσει διάστημα μηνών σε αρκετά νησιά της Ελλάδας μας.Εδώ όμως,στο Τσιρίγο,υπάρχει μια αόρατη μήτρα που γεννά σύννεφα.Υπάρχει μια δύναμη που δεν την πιάνουν τα προγνωστικά και τα μαθηματικά.Τα χρώματα,οι σχηματισμοί,άλλες φορές η ταχύτητα με την οποία τα βλέπω να περνούν ακόμα και διάταξή τους…είναι άριστα σχεδιασμένα. Αν το παρατηρήσεις και αφεθείς είμαι σίγουρος ότι θα το δεις κι εσύ,αρκεί να κοιτάξεις,εκεί,ψηλά.

Μπορεί να σου αρέσει κι αυτό

Θάλασσα φουρτουνιασμένη.

Ουράνια τόξα, τόσα πολλά!

Φυτά που δεν είχαν δει τα μάτια μου ποτέ!

Έντομα περίεργα, και άλλα έμβια όντα, που τρέχουν τον δικό τους δρόμο.

Άγρια φύση, φαράγγια, λαγκάδια, πράσινο, ξεραϊλα.

Έντονες καταιγίδες, και ένας Αίολος που δεν χαμπαριάζει και τα σηκώνει όλα!

Ένας άλλος κόσμος, σκέφτηκα. Διαφορετικός.

Η επιθυμία να μοιραστώ όλα αυτά με τον υπόλοιπο κόσμο μεγάλωνε καθημερινά. Και πάντα θα υπάρξει κάποιος – μαιευτήρα τον ονομάζω – που θα θα σε ωθήσει να ακολουθήσεις το όνειρό σου. Τον Νοέμβριο του 2010, με επισκέφτηκε ο Λευτέρης. Πολύ καλός φίλος και συνάδελφος στην ασταμάτητη αναζήτηση του είναι. Κάνε ένα μπλογκ, μου είπε. Και η αρχή έγινε στις 5 του ίδιου μήνα.

I love Kythera, είπα, και έγινε.

Και έτσι δειλά, όπως κάθε πρωτάρης άρχισα να ανεβάζω τις φωτογραφίες μου και να περιγράφω ότι ζω εδώ. Δύο χρόνια μετά, ένιωσα ότι η προσωπική επιθυμία είχε ολοκρηρωθεί. Πλούσιο φωτογραφικό υλικό, πεζοπορείες από το βορρά έως το νότο. Άβατοι χωματόδρομοι, επικίνδυνες μοναχικές διαδρομές. ‘Ομως κάτι έλλειπε . Δεν ήθελα όλη αυτήν την αγάπη να τη ζω μόνος μου. Η αγάπη είναι για να τη μοιραζόμαστε. Άρχισα να μαζεύω φωτογραφίες και από άλλους ανθρώπους. Ντόπιους, τουρίστες, περαστικούς, συμμαθητές μου από το λύκειο. Όλοι έχουν θέση στο ilovekythera.com. Και μετά; Τι; Μήπως μια τουριστική προβολή των Κυθήρων μέσα από τις φωτογραφίες; Ναι. Αυτό θέλω να κάνω, είπα, και κοιτάζοντας μια φωτογραφία από την παραλία Κομπονάδα, ήρθε στο μυαλό μου ο τίτλος.

Imagine Kythera-Join us!

Το 2012, η έκθεση ταξίδεψε στην Αθήνα, τις Σέρρες, τη Θεσσαλονίκη στα Κύθηρα,και έκλεισε  τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς στο Μοντέστο της Καλιφόρνια.. Το 2013,  στο Ε/Γ Βιτσέντζος Κορνάρος, τον Σεπτέμβριο στο Μοντέστο και στο Κάστρο Βάλευ στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Οι φετεινές συμμετοχές διπλασιάστηκαν, η αγάπη μεγάλωσε.

Βέβαια, όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να γίνουν, αν οι ιδιωτικές επιχειρήσεις του νησιού δεν στήριζαν αυτές τις εκδηλώσεις. Και το ευχαριστώ μοιάζει λίγο, όταν πραγματοπιείται ένα όνειρο στο οποίο δεν είσαι μόνος.

Δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω κάποια ονόματα, που στηρίζουν το ilovekythera.com από τη γέννησή του, γιατί αυτοί οι άνθρωποι, έδωσαν την ψυχή τους και τον χρόνο τους επειδή απλά αγαπούν το νησί τους. Για αυτήν την αγάπη που συνεχίζουν να δείχνουν, θέλω να πω ευχαριστώ στην Κα Ελένη Χάρου, Μαρί Κορωναίου, Άννα Καψάνη, Λευτέρη Κουλώνη, Χρύσα Φατσέα, Tony Fe, Sophie Si,  Ανδρονίκη Τσατσαρώνη, Kathy Kepreotis, Ευγενία Χάρου, Vikki Vrettos Fraioli, Ιππόλυτο Πρέκκα και την Ελίνα Γαλανοπούλου, καθώς και όλους εσάς που με μικρά ή με μεγάλα πράγματα, κρατάτε ζωντανά τα Κύθηρα.

Δημήτρης Μπαλτζής

Leave A Reply

Your email address will not be published.