Dimitris Baltzis

Όταν ήμουν πολύ μικρός, ήθελα να γίνω μετεωρολόγος. Δεν έχανα κανένα προγνωστικό δελτίο. Η συνέχεια όμως έδειξε την αδυναμία μου στα μαθηματικά και τα ταξίδια στα σύννεφα έγιναν πιο ρομαντικά. Θυμάμαι τον εαυτό μου να παρατηρεί τα σύννεφα και να βλέπει μέσα τους αμέτρητες μορφές και σχήματα, που άλλαζαν πολύ γρήγορα. Σχήματα και μορφές που έμοιαζαν γήινα και άλλες φορές σταλμένα από το άπειρο. Ποτέ δεν μου άρεσαν οι μέρες χωρίς έστω και ένα τόσο δα σύννεφο, έμοιαζαν άχρωμες και βουβές. Κατά καιρούς έχω επισκεφθεί και έχω περάσει διάστημα μηνών σε αρκετά νησιά της Ελλάδας μας. Εδώ όμως, στο Τσιρίγο, υπάρχει μια αόρατη μήτρα που γεννά σύννεφα. Υπάρχει μια δύναμη που δεν την πιάνουν τα προγνωστικά και τα μαθηματικά. Τα χρώματα, οι σχηματισμοί, άλλες φορές η ταχύτητα με την οποία τα βλέπω να περνούν ακόμα και διάταξή τους…είναι άριστα σχεδιασμένα. Αν το παρατηρήσεις και αφεθείς είμαι σίγουρος ότι θα το δεις κι εσύ, αρκεί να κοιτάξεις εκεί ψηλά.

Για μία μόνο στιγμή

 Αφιερωμένο σε ένα πράσινο παπιγιόν

Μεσημέρι…

Μια παρορμητική συνενόηση μας βρίσκει στην παραλία.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Το ξέρεις κι εσύ αυτό.

Το αυτοκίνητο σταματά και, το <<ταξίδι στ’ όνειρο>> ξεκινά…

Θάλασσα αγριεμένη κι ένας Αίολος που ξεσπά πάνω μας, τα δικά του μαρτύρια.

Προχωρώ στην ακτή, εκεί που σκάει το κύμα μανιασμένο.

Με κοιτάς…σε κοιτώ. Χαμογελάς, πάντα.

Θα έρθει, σκέφτομαι.

Οι σταγόνες πέφτουν πάνω μας αλμυρές, μας στεγνώνουν.

Κλικ,μη χάσω τη στιγμή.Κάθε στιγμή.

…μια ευτυχία. Μια στιγμή

Μια στιγμή…που την ξεπλένει το κύμα.

Και πάλι απ’ την αρχή…για μια και μόνο στιγμή! 

Βίντεο/Φωτογραφία:Δημήτρης Μπαλτζής 

 

Πέτρα σε γαλάζιο φόντο

 Το Φθινόπωρο είναι η καλύτερη εποχή για να φωτογραφίζω. Οι βοριάδες καθαρίζουν την ατμόσφαιρα από την θολούρα που προκαλεί ο ζεστός ήλιος του καλοκαιριού και το γάλαζιο του ουρανού μας και τα σύννεφα, αντικατοπτρίζουν την καθαρότητα, σε τέτοιο βαθμό, που πολλές φορές ζηλεύω.

Καθαρότητα-Αισιοδοξία-Διαύγεια 

 Κύθηρα-Πέτρα-Γαλάζιο

 

   Κύθηρα-Πέτρα-Γαλάζιο

 

 Κύθηρα-Πέτρα-Γαλάζιο

 

Κύθηρα σε γαλάζιο φόντο

Ταξιδιάρια ψυχή

 Ταξίδια.

Πόσα έχεις κάνει! Πόσα χιλιόμετρα έχεις διανύσει, στη μαγεία των ουρανών.

Από την αόρατη μήτρα, θολό σκορπιέσαι και παίρνεις μορφή, μέσα στον γαλανό ουρανό, τον Τσιριγώτικο.

Ταξίδια.

Στην υγρή σου φύση, σύννεφα ατενίζω, όνειρα πλάθω.

Μικρό παιδί θαρρώ…σε παίρνω μαζί μου.

Ταξίδια.

Χωρίς προορισμό. Όνειρο της δικής μου φαντασίας.

Λέξεις/Words:Δημήτρης Μπαλτζής

Φωτογραφία/Photography:Δημήτρης Μπαλτζής

 

Όταν ο ήλιος σε φωτίζει

Όταν ο ήλιος  σε φωτίζει

μαρτυρά το χρυσάφι που κρύβεις

μέσα στις αιωνόβιες πέτρες σου. 

Ένας αυλός με θέρμη 

παίζει τις ξεχασμένες σου μελωδίες.

Όταν ο ήλιος σε φωτίζει

δείχνει τις πληγές που ο χρόνος σου άφησε.

Μια ανάμνηση γλυκιά ξεφεύγει 

και σπέρνει στο τώρα

την αίγλη της παντοτινής σου νιότης

Όταν ο ήλιος σε φωτίζει 

Λέξεις/Φωτογραφία:Δημήτρης Μπαλτζής

 

Διάλειμμα οδύνης.

..”Δεν βρίσκω παρηγοριά ούτε στην  περηφάνεια.

Και για ποιο πράγμα να περηφανευτώ, αφού δεν είμαι ο δημιουργός του εαυτού μου;

Ακόμη κι αν υπήρχε κάτι μέσα μου που να με κάνει να νιώθω περήφανος, θα υπήρχαν και κάποια άλλα που δεν θα με έκαναν καθόλου περήφανο”…

 λέξεις:Fernando Pessoa  

Βράχος και θάλασσα/ Rock and sea

”Ο βράχος και η θάλασσα αιώνιοι εραστές

Ζούνε κι δύο τον έρωτα γεμάτο εναλλαγές

Εκείνος πάντα ακλόνητος βουβός καρτερικός

Ειν’ ο δικός της σύντροφος πιστός ιδανικός…

 

Νιώθει τα κύματα παιδιά μέσα στην αγκαλιά της

Που ο έρωτας τους φύτεψε στη μήτρα την δικιά της

Και του τα στέλνει ολόγυρα τη νύχτα και τη μέρα

Όπως μια μάνα τρυφερή στον στοργικό πατέρα”

”Βράχος και θάλασσα”απόσπασμα dora manataki 

Fly to Kythera island!

Ήταν Φεβρουάριος του 2006, με νεφελώδη καιρό και πολύ δυνατούς ανέμους. Οι αναταράξεις με έκαναν να πιστεύω πως δεν θα βρω ποτέ τα Κύθηρα, αλλά ευτυχώς προσγειώθηκα.

Αυτή η φωτογραφία είναι από το πρώτο μου αεροπορικό ταξίδι στα Κύθηρα, όταν πήγαινα για την πρώτη μου γνωριμία, με το μπαρ Μερκάτο στη Χώρα. Ο χώρος που με κράτησε στα Κύθηρα!

Δημήτρης Μπαλτζής


Όνειρο στο ηλιοβασίλεμα / Sunset

  “Κοιτάζω τη σιωπηλή λίμνη

που το νερό της η πνοή του αέρα ρυτιδώνει

μη γνωρίζοντας, αν τα επινοώ όλα εγώ

ή εάν όλα ανίδεα είναι.

Η λίμνη τίποτα δε λέει. Το αεράκι

Σαλεύει μα δε με αγγίζει,

δεν ξέρω αν είμαι ευτυχής

ούτε αν επιθυμώ να είμαι.

Οι ρυτίδες τρεμουλιάζουν, χαμογελούν

Πάνω στα κοιμισμένα νερά.

Γιατί να έχω φτιάξει από όνειρα

τη μόνη ζωή που έχω..”

Λέξεις:Φερνάντο Πεσσόα

 

Αντικατοπτρισμοί.

Κάθε φορά που συναντώ έναν αντικατοπτρισμό, αφήνω το βλέμμα μου να ταξιδέψει στην αίσθηση του μη πραγματικού.

Σε αυτήν την αίσθηση που για μερικά δευτερόλεπτα, καμμία σκέψη, λογική, δεν περνά από το νου.

Στα Λογοθετιάνικα μπροστά στην εκκλησία, αυτό το μικρό ενυδρείο, που είναι έμπνευση ανθρώπου με γούστο, στέκει για να αντικατοπτρίζει αυτή ακριβώς την αίσθηση..του μη πραγματικού.

Δημήτρης Μπαλτζής

 

Τα πιο ωραία πρωϊνά / Morning glory

Είναι  ο ήλιος που ορίζει τη σκέψη μου.

Δε χάνω την ευκαιρία κάθε πρωϊνό,να κοιτώ κλεφτά από το παράθυρό μου,το ζεστό φως που ανατέλει.

Στα Κύθηρα,τα πιο ωραία πρωϊνά ζω,με εικόνες ζηλευτές.

Στη μαγεία της στιγμής που ξεδιπλώνεται μπροστά μου.

Τα χρώματα,οι σχηματισμοί..είναι άριστα σχεδιασμένα.

Είναι ο ήλιος που ορίζει τη σκέψη μου.

λέξεις/φωτογραφία:Δημήτρης Μπαλτζής

 

Πόρτες λουσμένες συναισθήματα

«Η ζωή για μένα είναι ένα πανδοχείο όπου πρέπει να σταθώ μέχρις ότου έρθει η ταχυδρομική άμαξα για την άβυσσο. Δεν ξέρω πού θα με πάει γιατί δεν ξέρω τίποτα. Θα μπορούσα να δω αυτό το πανδοχείο σαν μια φυλακή, γιατί είμαι υποχρεωμένος να περιμένω εκεί μέσα. Θα μπορούσα και να το θεωρήσω σαν έναν χώρο ευχάριστης κοινωνικής συναναστροφής γιατί εκεί συναντιέμαι με άλλους ανθρώπους. Δεν είμαι ωστόσο ούτε ανυπόμονος ούτε άνθρωπος με γούστα κοινά. Αφήνω αυτούς που κλειδώνονται στο δωμάτιό τους και περιμένουν, ξαπλωμένοι άβουλα, χωρίς να μπορούν να κοιμηθούν, αφήνω αυτούς που κουβεντιάζουν στα σαλόνια απ ‘ όπου οι φωνές κι η μουσική φτάνουν ευχάριστα στ’ αυτιά μου. Στέκομαι στην πόρτα και γεύομαι τα χρώματα και τους ήχους του τοπίου μέχρις ότου τα μάτια μου και τα αυτιά μου να μεθύσουν – και σιγοτραγουδώ, για μένα μόνο, συγκεχυμένες μελωδίες που συνθέτω ενόσω περιμένω.

Για όλους μας θα πέσει η νύχτα και η άμαξα θα φτάσει. Γεύομαι την αύρα που μου δίνουν και την ψυχή που μου δώσαν για να τη γευτώ, και δεν ρωτώ ούτε ψάχνω παραπέρα».

Φ.Πεσσόα ( Ο Οδοιπόρος)

 

Αίολος ο Τσιριγώτης.

Αέρας.

Καμμιά φορά, όταν τρέχω σε παλιές γειτονιές που ο νους μου κράτησε σφιχτά, βλέπω τη χαρά να περνά.

Βλέπω την αόρατη ανάμνηση μιας νύχτας,βουτηγμένη στα πιο τρελλά όνειρα.

Σ’αυτά, που ο χρόνος στάθηκε αμήχανα μπροστά τους.

Αέρας.

Μια βουή συνεχόμενη το βράδυ, δίχως σταματημό απόψε, ξεσπά.

Στο θρόισμα επάνω ξε-σήκωσε πανιά. Τον ακούω σαν είναι χάδι να με χαϊδεύει  και κάποτε σαν τον ασπάλαθο να με τρυπά.

Αέρας.

Στον ορίζοντα μπροστά, κοιμάμαι μαζί σου.

Σύννεφα, με κρύο αέρα σκορπούν τη σκέψη μακριά.

Αέρας.

Δημήτρης Μπαλτζής

 

Στον κόσμο των άλλων / Life out there

Έτσι,όπως περπατώ, παρατηρώ.Κάθε κίνησή μου, ταράζει τον ήσυχο κόσμο τουςΤο βάζουν στα πόδια. Άλλα πετούν μακριά. Άλλα πάλι έρπονται, όσο πιο γρήγορα μπορούν. Το μόνο που θέλω είναι μια φωτογραφία τους. Μένω ακίνητος και περιμένω. Ξανάρχονται και ποζάρουν στο φακό μου κι εγώ τους το ανταποδίδω.

Λέξεις/Φωτογραφία:Δημήτρης Μπαλτζής


Κοντά σου

Κοντά σου δεν αχούν άγρια οι ανέμοι.
Κοντά σου είνε η γαλήνη και το φως.
Στου νου μας τη χρυσόβεργην ανέμη
ο ρόδινος τυλιέται στοχασμός.

Κοντά σου η σιγαλιά σα γέλιο μοιάζει
που αντιφεγγίζουν μάτια τρυφερά
κ’ αν κάποτε μιλάμε, αναφτεριάζει,
πλάι μας κάπου η άνεργη χαρά.

Κοντά σου η θλίψη ανθίζει σα λουλούδι
κι’ ανύποπτα περνά μέσ’ στη ζωή.
Κοντά σου όλα γλυκά κι’ όλα σα χνούδι,
σα χάδι, σα δροσούλα, σαν πνοή”