Απίστευτο βίντεο από τον Αναφυσσό στα Κύθηρα!

Η τελευταία κακοκαιρία μας έδωσε τη δυνατότητα να δούμε και πάλι τον Αναφυσσό να εκτοξεύει θαλασσινό νερό και να δημιουργεί ένα εντυπωσιακό σκηνικό!

A rare spider species in Kythera

🇬🇷Ένα σπάνιο είδος αράχνης αποτύπωσε ο φακός του Δημήτρη Μπαλτζή σε τρεις διαφορετικές περιοχές των Κυθήρων, στα Βαλεντιάνικα, στη Χώρα και στην παραλία Κομπονάδα.

Πρόκειται για την αράχνη Eresus ή αράχνη-πασχαλίτσα (Ladybird Spider), η οποία είχε ανακηρυχθεί εξαφανισμένο είδος το 1896 και ανακαλύφθηκε εκ νέου το 2009 στο Βέλγιο.

Η Βελγική Αραχνολογική Κοινωνία έχει προσπαθήσει να μεταφέρει τις αράχνες σε άλλες περιοχές, που θεωρούνται κατάλληλες, χωρίς ωστόσο να τα καταφέρει.

Η μητέρα αράχνη – πασχαλίτσα πεθαίνει αφού εκκολάψει τα αυγά της έτσι ώστε τα μικρά της να τραφούν από το σώμα της. Ωστόσο, αφού τραφούν, οι νεογέννητες αράχνες παίρνουν πάρα πολύ βάρος ώστε να μπορέσουν να μετακινηθούν με αποτέλεσμα να «εγκλωβίζονται» σε ένα σημείο. Τα τελυταία χρόνια έχει εμφανιστεί σε μικρό πληθυσμό στην Ανατολική Μεσόγειο, στην Κεφαλλονιά, στη Θεσσαλονίκη, στην Κρήτη και στην Τουρκία. Θεωρείται ακίνδυνη για τον άνθρωπο.

🇬🇧A rare kind of spider was depicted by Dimitris Baltzis’ lens in three different regions of Kythera, in Valentiana, in Chora and at Kombonada beach.

It is the Eresus spider or Ladybird Spider, which was declared an extinct species in 1896 and was re-discovered in 2009 in Belgium.

The Belgian Arachnic Society has attempted to transport spiders to other areas that are considered appropriate, without however being able to do so.

The mother-spider-madder dies after hatching her eggs so her young ones feed on her body. However, after feeding, newborn spiders take too much weight so they can move, so they are “trapped” at one point. The final years have appeared in a small population in the Eastern Mediterranean, Cephalonia, Thessaloniki, Crete and Turkey. It is considered harmless to humans.

Le printemps est précoce à Cythère! Η Άνοιξη στα Κύθηρα έρχεται νωρίς!

Le printemps est précoce à Cythère. Dès le mois de février, la campagne se pare de multiples couleurs chatoyantes : anémones, pâquerettes, violettes… Et toujours cette lumière si particulière, comme un poème de Victo Hugo : “La nuit meurt, l’hiver fuit ; maintenant la lumière, dans les champs, dans les bois, est partout la première”

“Η άνοιξη έρχεται νωρίς στα Κύθηρα. Από τον Φεβρουάριο, η ύπαιθρο κοσμείται με πολλά λαμπερά χρώματα: ανεμώνες, μαργαρίτες, βιολέτες … Και πάντα αυτό το φως τόσο ξεχωριστό, όπως ένα ποίημα του Victo Hugo: «Η νύχτα πεθαίνει, ο χειμώνας φεύγει, τώρα το φως , στα χωράφια, στο δάσος, είναι παντού η πρώτη ”

Isabelle Kleau

Historical city of Paleochora

Η κατεστραμμένη Βυζαντινή καστροπολιτεία που κάποτε ήταν πρωτεύουσα του νησιού, χτίστηκε από Μονεμβασιώτες περί το 1200 και ονομάστηκε πόλη του Αγίου Δημητρίου. Είναι ένα φυσικό οχυρό με ένα βαθύ φαράγγι με βράχους στα χρώματα της τέφρας και του κόκκινου. Μέσα σε αυτό το κάστρο, που ιδρύθηκε από την οικογένεια Ευδαιμονογιάννη, χτίστηκαν πολλές εκκλησίες που σήμερα είναι ερειπωμένες με τμήματα τοιχογραφιών. Η πολιτεία καταστράφηκε από τον Χαϊρεντίν Βαρβαρόσα το 1537 και έκτοτε δεν κατοικήθηκε ποτέ πια.
Η Παληόχωρα, είναι ένα φυσικό οχυρό σχεδόν αθέατο από τη θάλασσα, ένας βράχος ύψους 216μ, τόπος μαρτυρίου για τα Κύθηρα

 

HISTORICAL CITY OF PALEOCHORA

The ruined Byzantine castle that was once the capital of the island, from Monemvasia built around 1200 and was named the city of St. Demetrius. It is a natural fortress with a deep canyon with rocks in the colors of ash and red. Within this castle, founded by the family Evdemonogiannis, built many churches today is dilapidated sections with frescoes. The state destroyed by Hajredin Barbarosa in 1537 and since then never inhabited anymore.
The Paliochora is a natural fortress almost invisible from the sea, a rock of € 216m, a place of martyrdom for Kythira.

 

 

Canyon of Paleochora

Γράφει η Ελένη Χάρου

Η ΛΙΜΝΗ ΤΗΣ ΚΑΚΗΣ ΛΑΓΚΑΔΑΣ
Ένα από τα επιβλητικότερα τοπία των Κυθήρων είναι το φαράγγι της Παλιόχωρας, που ήταν η φυσική προστασία της Βυζαντινής πρωτεύουσας των Κυθήρων. Κατακόρυφα σκισμένα τεφροκόκκινα βράχια, πανύψηλα για σκληρή ορειβασία, καταλήγουν στην πανέμορφη παραλία της Κακής Λαγγάδας στην περιοχή της Αγίας Πελαγίας. Το φαράγγι αυτό του δέους και του ιλίγγου που σχηματίστηκε από τεράστιους τεκτονικούς σεισμούς, λίγο πριν ξεσπάσει στη θάλασσα σχηματίζει τη Λίμνη της Παλιόχωρας, δίπλα στην παραλία της Κακής Λαγγάδας. Ο Κυθήριος ποιητής Πάνος Φύλλης την τραγούδησε με τους στίχους:

“Λίμνη μου απόκρυφη κρηνόνερο γεμάτη
Και φιλενάδα κανακάρισα του μπάτη,
Άς με δεχόσουν στον ακύμαντον αφρό σου
Κάθε κρυφό να ξεφυλλίσω μυστικό σου.
Να μάσω πλούτον ασημένιο, με φεγγάρι
Και με τον ήλιο αφροκομένο κεχριμπάρι.Και τα μεσάνυχτα πεντάλφες να φορέσω
Στις ξελογιάστρες νεραϊδόνυφες ν’ αρέσω.
Να σύρω πρώτος το χορό, να ξεφαντώσω,
Δίχως τον ξάστερο βυθό σου να θολώσω.
Παλιοχωρίτισα λιμνούλα στον αφρό σου
Το φιλντισένιο μια στιγμούλα ας με δεχόσου
Να ξαποστάσω απ’ της πόλης μου τη δίνη
Μεσ’ τη δική σου ανιστόρητη γαλήνη! ”
ΠΑΝΟΣ ΦΥΛΛΗΣ

Η Ορχιδέα της Αφροδίτης

Για Ελληνικά σύρετε προς τα κάτω.

By Stavroula Fatsea!

This impressive sloping wild beauty has a relatively wide spread in the Mediterranean from Portugal to Turkey and Lebanon. It blooms from late February to mid-May in sunny or semi-shady places, on poor soils, between meadow vegetation and phrygana and mainly in coastal areas. (While absent from central and northern Italy is quite common in Corsica and Sicily)

The lively blue of the lip appears to reflect the color of the Mediterranean, hence the name of the species from the Latin word speculum = mirror, mirror.
It is exclusively covered by the male wasp Dasyscolia ciliata. The ophrys speculum mimics the appearance of the female whose feathers are irised by mirroring the blue sky, and by reproducing the mating pheromones fools the infinite male who, trying to get together with the flower, carries pollen and pollinates it.

Kythira has not been reported by either Rechinger in 1957 or Delforges in 2010.

They found it a few days ago on 19 and 20 March 2014, Jan and Liesbeth Essink, experienced naturalists from the Netherlands, with deep knowledge of European orchids and aphids. Only three plants were found, two in the west and one in the center of the island. It is an extremely rare species in Kythira.

Η εντυπωσιακή αυτή οφρύς με την άγρια ομορφιά έχει σχετικά ευρεία εξάπλωση στη Μεσόγειο από Πορτογαλία έως την Τουρκία και το Λίβανο. Ανθίζει από τέλη Φεβρουαρίου έως μέσα Μαΐου σε ηλιόλουστα ή ημισκιερά μέρη, σε φτωχά εδάφη, ανάμεσα σε μακία βλάστηση και φρύγανα και κυρίως σε παραθαλάσσιες περιοχές. ( Ενώ απουσιάζει από την κεντρική και βόρεια Ιταλία είναι αρκετά συχνή στην Κορσική και τη Σικελία)
Το ζωηρό μπλε του χείλους φαίνεται σαν να αντικατοπτρίζει το χρώμα της Μεσογείου, εξ ου και το όνομα του είδους από την λατινική λέξη speculum=κάτοπτρο, καθρέφτης.
Επικονιάζεται αποκλειστικά από την αρσενική σφήκα Dasyscolia ciliata. Η ophrys speculum μιμείται την εμφάνιση του θηλυκού του οποίου τα φτερά ιριδίζουν καθρεφτίζοντας τον γαλάζιο ουρανό και αναδίδοντας τις φερομόνες του ζευγαρώματος ξεγελά το άπειρο αρσενικό που προσπαθώντας να συνευρεθεί με το λουλούδι μεταφέρει τη γύρη του και το επικονιάζει.

Στα Κύθηρα δεν έχει αναφερθεί ούτε από τον Rechinger το 1957 ούτε από τον Delforges το 2010.

Την βρήκαν πριν λίγες μέρες στις 19 και 20 Μαρτίου 2014, οι Jan και Liesbeth Essink, έμπειροι φυσιοδίφες από την Ολλανδία, με βαθιά γνώση των ευρωπαϊκών ορχιδεών και οφρύων.Βρέθηκαν μόνον τρία φυτά, δύο στα δυτικά και ένα στο κέντρο του νησιού. Πρόκειται για εξαιρετικά σπάνιο είδος στα Κύθηρα.

 

Περισσότερα εδώ

 

Monachus- Monachous

Η μεσογειακή φώκια μοναχός (Monachus monachus), είναι το ένα από τα δύο εναπομείναντα είδη φώκιας μοναχού της οικογένειας των φωκιδών. Κάποτε ήταν εξαπλωμένη σε όλες τις ακτές τις Μεσογείου, της Μαύρης Θάλασσας και του ανατολικού Ατλαντικού. Σήμερα, με αριθμό μικρότερο από 600 ζώα, συγκαταλέγεται στα σπανιότερα και πλέον απειλούμενα ζωικά είδη του πλανήτη και χαρακτηρίζεται ως κρισίμως κινδυνεύον με αφανισμό από την Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσης. Ο μισός περίπου πληθυσμός, γύρω στα 250-300 άτομα, ζει στην Ελλάδα.

Στα Κύθηρα είναι γνωστή η παρουσία της, όμως για πρώτη φορά την είδαμε να κολυμπά τόσο κοντά στη στεριά στην παραλία Καψαλίου. Μετά την Καρέττα-Καρέττα η κυρία Μοναχός, έρχεται να δώσει άλλη μια πιστοποίηση για την καθαρότητα των νερών του νησιού μας!

The Mediterranean monk seal (Monachus monachus) is a pinniped belonging to the Phocidae family. At some 450–510 (fewer than 600) remaining individuals, it is believed to be the world’s second-rarest pinniped (second only to the Saimaa ringed seal),and one of the most endangered mammals in the world.

It is present in parts of the Mediterranean Sea and the eastern Atlantic Ocean waters around the Tropic of Cancer, as well.

Today we saw the seal on the beach Kapsali at Kythera!

 

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΘΗΡΑ.

Πηγή Αμήρ Αλί

Simone Arrigoni

Το φαινόμενο αποκαλείται βιοφωτεινότητα, και εντοπίστηκε τυχαία από τον Simone Arrigoni, στην παραλία  Λίμνη όπου τλειώνει το φαράγγι της Παλαιόχωρας, στις 11 Σεπτεμβρίου 2013.

Αυτό το θαύμα της φύσης δεν έχει παρατηρηθεί στο παρελθόν και κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται σε μία ασυνήθιστα μεγάλη συγκέντρωση πλαγκτόν, κυρίως πρωτόζωων, ένα είδος δινομαστιγωτού (Lingulodinium polyedrum ή Noctiluca scintillans), είδος που θεωρείται σπάνιο στη Μεσόγειο, αφού εντοπίζεται στα ύδατα της Αυστραλίας (Gippsland Lakes), καθώς επίσης και στις Μαλδίβες, την Ινδία και τη Νότια Καλιφόρνια.

Οι βιολόγοι πιστεύουν, ότι μερικά είδη δινομαστιγωτών αναπτύσουν την ικανότητα να λαμπυρίζουν, όταν βρίσκονται σε άμυνα, ενάντια σε επερχόμενο κίνδυνο.

http://www.simonearrigoni.com/a-brilliant-discovery

Η ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΑΝΕΜΩΝΗ ΣΤΗ ΧΥΤΡΑ.

Η πρώτη συνάντηση με την θαλάσσια ανεμώνη έγινε την 1η του Οκτώβρη στην βραχονησίδα Χύτρα ( Αυγό ). Εκεί βρεθήκαμε με το glass bottom του Σπύρου Κασσιμάτη, από το λιμανάκι του Καψαλίου. Την πρωτοείδαμε στις σκοτεινές σπηλιές να δεσπόζει κόκκινη και με τα πλοκάμια της παρατεταμένα, έτοιμα να αρπάξουν την τροφή.

Τι είναι όμως η ανεμώνη και ποιες οι ιδιαίτερες ιδιότητές της;
Η θαλάσσια ανεμώνη ανήκει στη κατηγορία των ασπόνδυλων ζώων. Η θαλάσσια ανεμώνη δεν είναι φυτό, αλλά ζώο και μάλιστα αρπακτικό. Τα πλοκάμια του είναι κολλώδη και δηλητηριώδη και δίνουν τη δυνατότητα στο πλάσμα αυτό να αρπάζει και να τρώει όχι μόνο μικροοργανισμούς, αλλά και αρκετά μεγάλα ψάρια, ανάλογα με το μέγεθος και το είδος της ανεμώνης.
Οι περισσότερες θαλάσσιες ανεμώνες έχουν διάμετρο από 1,8 έως 3 εκατοστά, αλλά έχουν γίνει γνωστές και ανεμώνες πιο μικρές με διάμετρο 4 χιλιοστά και μεγαλύτερες με διάμετρο 2 μέτρα. Μπορούν να έχουν πλοκάμια από μερικές δεκάδες έως μερικές εκατοντάδες.
Το στόμα τους είναι στη μέση του δίσκου και περιβάλλεται από τα πλοκάμια, που είναι οπλισμένα με πολλά cnidocytes. Αυτά είναι κύτταρα, που λειτουργούν ως άμυνα, αλλά και ως μέσο για να πιάσουν το θήραμά τους. Περιέχουν nematocysts. Κάθε nematocyst περιέχει μια κύστη γεμάτη τοξίνες.
Όποιο ψάρι ακουμπήσει τα πλοκάμια της θα παραλύσει και θα ακινητοποιηθεί. Τότε με μια αιφνίδια κίνηση θα το αρπάξει και θα το οδηγήσει στο στόμα της. Μετά από λίγη ώρα η θαλάσσια ανεμώνη θα αποβάλει τα υπολείμματα που δεν χώνεψε.
Το ψάρι-κλόουν είναι το μόνο ψάρι – φίλος της- που το δηλητήριό της δεν το επηρεάζει. Αυτό το ψάρι εκκρίνει ένα ειδικό υγρό που τα τσιμπήματα της ανεμώνης δεν αντιδρούν πάνω του. Το ψάρι – κλόουν βρίσκει καταφύγιο μέσα στα πλοκάμια της ανεμώνης για να μην το φάνε τα άλλα ψάρια.
Το ψάρι – κλόουν ανταμείβει την ανεμώνη προσελκύοντας άλλα ψάρια για να τα τρώει εκείνη. Έρευνες απόδειξαν ότι η ανεμώνη δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτό.
Mία από τις μεγαλύτερες σε μέγεθος θαλάσσιες ανεμώνες της Μεσογείου, η Cerianthus membranaceus, xαρακτηρίζεται από ποικίλους χρωματισμούς, και συναντάται σε αμμώδη αλλά και σε βραχώδη υποστρώματα, σε εισόδους σπηλιών, όπου προσπαθεί να αποφύγει το έντονο φως. Είναι δύσκολο να φωτογραφηθεί, καθώς είναι εξαιρετικά συσταλτή, επειδή είναι υπερευαίσθητη στην πίεση και στο φως.

 

Στην άγρια δύση / Wild west

Οι παραλίες, Όχελες, Λυγία, Δίπορτο και Πλάκα, βρίσκονται η μία δίπλα στην άλλη. Με φόντο απόκρημνα βράχια,τεράστιες πέτρες, γαλάζια νερά  και πύργους που δημιουγεί η φύση, αποτελούν τον ιδανικό προορισμό για τύπους που λατρεύουν την άγρια φύση και την περιπέτεια.

Η διαδρομή γίνεται μέσα σε χωματόδρομο, στα τελευταία όμως χίλια μέτρα θα πρέπει να περπατήσεις.

Απαραιτήτως, θα έχεις μαζί σου νερό, φρούτα ή ξηρά τροφή και σίγουρα ένα υποτυπώδες φαρμακείο.

Για να φτάσεις εκεί, θα ακολουθήσεις τον δρόμο Ποταμού-Καραβάς και βγαίνοντας από τον Ποταμό θα κάνεις αριστερά στον Αγροτικό Συνεταιρισμό.

Για περισσότερες λεπτομέρειες της τοποθεσίας κάνε κλικ εδώ

ONE DAY ON EARTH

Η ημέρα της γης, σήμερα, 22 Απριλίου και ένα μοναδικό ντοκιμαντέρ  “One Day on Earth” προβάλλεται σε περισσότερες από 160 χώρες.

Οι λήψεις πραγματοποιήθηκαν στις 10 Οκτωβρίου του 2010,με στόχο την καταγραφή γεγονότων που συνέβαιναν μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή, σε κάθε γωνιά της Γης.
Μία μη κερδοσκοπική οργάνωση,  αποσκοπεί να φωτίσει τα σημαντικά ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης και εμπειρίας, μέσα από τη δημιουργία μιας μοναδικής αρχειακής πλατφόρμας οπτικοακουστικού υλικού.

Χρειάστηκαν 3.000 ώρες για τα γυρίσματα και δουλειά από 28.639 κινηματογραφιστές από 167 χώρες του κόσμου.

Στην Αθήνα θα προβληθεί σήμερα στο ΝΙXON BAR με ελεύθερη είσοδο στις 9 μ.μ. και στο φουαγιέ του Νέου Δημαρχείου Θεσσαλονίκης στις 8 μ.μ.

Πάρτε μία μικρή γεύση από το ντοκιμαντέρ “One Day on Earth”.