Ένα γλυκό Χρυσοψαράκι στο Καψάλι. Της Ανδρονίκης Τσατσαρώνη.

Κι αν δεν πιστεύεις, ότι είσαι τυχερός που βρέθηκες στα Κύθηρα, πάει να πει ότι τα μάτια σου είναι κλειστά.

Έλα! Νιώσε το κάλεσμα κι αφέσου. Δε μπορείς να το ευχαριστηθείς αλλιώς, το νησί τούτο. Πρέπει να στήσεις αυτί στον Αίολο και να βουτήξεις στα πάθη σου χωρίς ενοχές. Πρέπει να περπατήσεις ξυπόλητος και να κολυμπήσεις γυμνός.

Το Ενετικό κάστρο στέκει επιβλητικό πάνω από τα νερά του Καψαλιού, θαρρείς πως απ’ τη βάση του πηγάζει η ομορφιά όλου του κόλπου, το μπλε και το γκριζοπράσινο χρώμα της θάλασσας. Λες κάπου-κάπου πως το κάστρο σε προστατεύει από την ασχήμια, που άμυαλοι άνθρωπου στοίχισαν στη γη που πατάς.

Είσαι στο Καψάλι, και κάθεσαι στο Χρυσόψαρο. Ένα γλυκό Χρυσοψαράκι που σκαρώνει κάθε μέρα μια καινούρια μικρή περιπέτεια για σένα. Για να σε προκαλέσει να ζήσεις ευτυχισμένα. Αυτό είναι που μετράει, όχι απλώς να ζεις.

Το Χρυσοψαράκι έχει κοντή μνήμη και μεγάλη αγκαλιά. Γι ‘ αυτό ζει την κάθε μέρα απ’ την αρχή σα να ‘ναι η τελευταία. Δε θυμάται τι  έκανε χθες, αγνοεί το αύριο. Σημασία έχει το τώρα.

Εδώ αυτές τις μέρες, δίνει ραντεβού τα απογεύματα για χορό στην άμμο. Εδώ δε θα πλήξεις ποτέ. Ένας Κουβανός χορευτής προσγειώθηκε για σένα κατευθείαν στο Χρυσόψαρο του Δημήτρη και της Λίας, της Λίας και του Δημήτρη, αλλά και των άλλων ονειροπόλων ρομαντικών κι ασυμβίβαστων. Ομαρίτο το όνομα του Κουβανού και aqua zumba το κάλεσμα που απευθύνει. Το ρολόι πλησιάζει στο απόγευμα, τα ηχεία παίρνουν τη θέση τους στην άμμο κι η μουσική επιχειρεί να ξυπνήσει το σώμα σου. Πρέπει να απελευθερωθείς από τις σκέψεις που σε κρατάνε δέσμιο και να δοκιμάσεις τις κινήσεις που αναζωογονούν το κορμί σου.

Ελα μην ντρέπεσαι.

Ο ήλιος θα σε ζεστάνει κι η θάλασσα θα σε δροσίσει. Η μελωδία θα σε ταξιδέψει κι η zumba θα σε γοητεύσει. Ακόμα κι όσα δεν καταφέρεις να κοπιάρεις από τον Ομαρίτο θα σε διασκεδάσουν. Φαίνεται άλλωστε κι από τα γελιά των ανθρώπων που δεν τολμούν, αλλά στέκουν ενθουσιασμένοι και κοιτάζουν.

Όλοι φωνάζουν και χειροκροτούν δυνατά με το τέλος κάθε τραγουδιού, ενώ εμείς χοροπηδάμε με τα χεριά στραμμένα στον ουρανό των Κυθήρων.

Κείμενο Ανδρονίκη Τσατσαρώνη.

 

 

 

Τα Κύθηρα ήρθαν στη ζωή μου τυχαία ένα καλοκαίρι

Γεννήθηκα στην Αθήνα από έναν αθεράπευτα ευαίσθητο πατέρα και μία υπομονετικά στοργική μητέρα.

Είχα από χρόνια διαλέξει να σπουδάσω δημοσιογραφία και να ασχοληθώ με το θέατρο. Ακόμη δεν ξέρω ποιο είναι δυσκολότερο. Μεγάλες μου αγάπες από την εφηβεία και καταφύγιο στα δύσκολα: η ποίηση, η φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Αυτό το τελευταίο επαγγελματικά, ερασιτεχνικά τα άλλα δύο. Πάντα με πολύ μεράκι όμως. Για να έχει σημασία το αποτέλεσμα.

Στην Ελλάδα έχω ταξιδέψει αρκετά. Πουθενά δεν ένιωσα αυτό το Τσιριγώτικο κάτι! Τα Κύθηρα ήρθαν στη ζωή μου τυχαία ένα καλοκαίρι. Αξέχαστη η πρώτη φορά. Καθόλου τυχαία η δεύτερη. Ο αέρας, η θάλασσα, ο ουρανός, το πράσινο, οι άνθρωποι, τα σπίτια, το κάστρο, τα ξωκλήσια, τα μονοπάτια. Ήθελα τόσο πολύ να τα πάρω όλα αυτά μαζί μου σε μια βαλίτσα. Σε μια ψηφιακή μηχανή.

Στάθηκα διπλά τυχερή όταν γνώρισα στο Καψάλι τον Δημήτρη Μπαλτζή. Δεν περίμενα ποτέ ότι οι φωτογραφίες μου θα μπορούσαν να γίνουν μέρος μιας έκθεσης. Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς κι εύχομαι κάποτε να πραγματοποιήσω κι εγώ ένα δικό σου όνειρο.

Always in love with Kythera…

Η Ανδρονίκη Τσατσαρώνη συμμετείχε στην φωτογραφική έκθεση ‘‘ imagine Kythera island ” που θα πραγματοποιήθηκε στην Καλιφόρνια των Η.Π.Α. στις 30 Σεπτεμβρίου 2012 σε συνεργασια με Kytherian Ascociaton of California.