ΔΙΑΚΟΦΤΙ / DIAKOFTI THE PORT

Στα ΒΑ των Κυθήρων είναι ο οικισμός Διακόφτι, το κυρίως λιμάνι του νησιού. Η ονομασία του προέρχεται από τη διακοπή της μορφολογίας του εδάφους. Εδώ στην περιοχή του Διακοφτίου μια επιστημονική ομάδα πριν μερικά χρόνια εντόπισε μια σπηλιά, τη Χουστή, με ευρήματα που χρονολογούνται στη νεολιθική εποχή γύρω στο 4000 π.χ. Πρωτεργάτες σ’ αυτή την κίνηση ήταν ο αρχαιολόγος Άρης Τσαραβόπουλος και ο δημοσιογράφος Άδωνις Κύρου. Εδώ, σ’ αυτό το φυσικό λιμάνι προσορμίζονταν και ανεφοδιάζονταν οι ναυτικοί με τα αρχέγονα καράβια τους. Μπορούμε να φανταστούμε, τι σήμαινε για τους αρχαίους ναυτικούς να παραπλέουν τον Καβο Μαλιά, τον ξυλοχάφτη των αρχαίων, επειδή σαν μυθικό τέρας καταβρόχθιζε τα ξύλινα σκαριά με τις φουρτούνες του και τους στροβιλισμούς των ανέμων, τι σήμαινε να αντικρύζουν την ήρεμη σιλουέτα των Κυθήρων, αυτή την ευλογημένη γη, που προσέφερε καταφύγιο σε τόσους κατατρεγμένους της ιστορίας.

 

Κατούνι / Katouni

Το Κατούνι είναι ένας μικρός γραφικός οικισμός στην περιφέρεια Λειβαδίου που κατά την παράδοση είναι παλαιότερος του 17ου αι. Οι πρώτοι κάτοικοι στο Κατούνι είχαν το επώνυμο Σεμιτέκολος, μια οικογένεια Βενετική, που ήρθε στην Ελλάδα με την 4η σταυροφορία και από την Κρήτη ήρθε στα Κύθηρα γύρω στα 1400. Αργότερα εγκαταστάθηκε και η βυζαντινή οικογένεια Βάρδα, που με άλλες βυζαντινές οικογένειες ήρθαν στα Κύθηρα μετά την Άλωση. Η λέξη Κατούνι μάλλον προέρχεται από το καντούνι που σημαίνει σοκάκι, άκρη οικίας, άκρη χωραφιού. Το Κατούνι ανέδειξε 5 νοταρίους (1815-1914) από την οικογένεια Σεμιτέκολο, τα πρωτόκολλα των οποίων φυλάσσονται στο Τοπικό Αρχείο Κυθήρων. Τα σπουδαιότερα μνημεία του Κατουνίου είναι ο ναός της αγίας Ειρήνης που μαρτυρείται το 14ο αι. στη διανομή των φεουδαρχών Βενιέρων (κατά μία εκδοχή χτίστηκε το 12ο αι. στη θέση αρχαίου ναού) και η γνωστή πέτρινη γέφυρα της αγγλικής περιόδου, ένα μεγαλεπήβολο έργο, που έφτιαξαν οι Άγγλοι δοκιμαστικά για να μελετήσουν τις αντοχές σε μεγάλα φορτία, όπως τα τραίνα που κυκλοφόρησαν εκείνη την εποχή. Αυτά τα έργα τα συνήθιζαν οι Άγγλοι στις αποικίες τους με αγγαρείες και έτσι απέφευγαν το υψηλό κόστος που θα απαιτούσε το ίδιο έργο στην Αγγλία.

(πηγή:Μανώλη Καλλίγερου:Κυθηραϊκά τοπωνύμια)

 

(google translate)

Kantouni is a small picturesque village in Livadiou region which according to tradition is older 17th century. The first inhabitants were the Katouni surname Semitekolou, a Venetian family, who came to Greece in the 4th crusade and from Crete came to Kythera around 1400. Later he moved and Byzantine family Varda, who with other Byzantine families came to Kythera after the Fall. The word Katouni probably comes from kantouni which means alley, house edge, edge field. Katouni highlighted five Notaras (1815-1914) from the family Semitecolo, protocols which are stored in the Local File Kythira. The most important monuments of Katouni is the Hagia Irene attested in the 14th century. the distribution of feudal Venier (in one version was built in the 12th century. the site of an ancient temple) and the renowned stone bridge of the English period, an ambitious project, built by the British pilot to study the resistance to heavy loads, such as trains released at the time. These projects they used the English in their colonies with chores and thus avoid the high costs that would require the same work in England.
(source: Manolis Kalligeris: Kythera names)

 

Ζήσε το όνειρό σου στα Κύθηρα!

Κύθηρα.

Όλα ξεκίνησαν,το 1998, όταν βρέθηκα σχεδόν χωρίς να το έχω επιλέξει συνειδητά, σε ένα νησί πολύ διαφορετικό από οποιοδήποτε είχα επισκεφτεί. Διαμονή στο κάμπινγκ του Καψαλίου, ηλιοβασίλεμα από την παραλία Λυκοδήμου, πεζοπορεία στα δροσερά νερά του Μυλοποτάμου, βόλτα στον κυκλαδίτικο Αυλαίμωνα.

Στην Αγία Πελαγία να πας, μου είπε ένα παπούλης, και να πιεις νερό από τη βρύση. Αν πιεις θα μείνεις εδώ για πάντα.

Και ήπια. Δροσερό νερό.

Θυμάμαι, συναίσθημα. Θυμάμαι, μυστήριο.

Αυτά κράτησα στην ανάμνησή μου, επιστρέφοντας στην πολύβουη Αθήνα, και πριν ακόμη φτάσουμε στον Πειραιά, η έλλειψη της ενέργειας των Κυθήρων, άρχισε να αχνοφαίνεται. Θυμάμαι, να μιλάω σε όλους για αυτόν τον μαγικό τόπο. Φυρρή Άμμος. Τα καλοκαίρια Κύθηρα τον χειμώνα Αθήνα. Από το 2006 απποφάσισα να επιμηκύνω τη διαμονή στο νησί, και ο πιο εύκολος τρόπος, είναι η καλοκαιρινή δουλειά. Τότε κόλλησα και το μικρόβιο με τη φωτογραφία. Τον Οκτώβρη έφυγα με αμέτρητες φωτογραφίες και κάθε χρόνο η επιθυμία να διαδώσω τη μαγεία του τόπου αυτού μεγάλωνε. Το 2009 αποφάσισα να μην ξαναγυρίσω στην Αθήνα.

Ο πρώτος χειμώνας. Άρχισα να γεμίζω φωτογραφίες.

Σύννεφα.

Όταν ήμουν πολύ μικρός, ήθελα να γίνω μετεωρολόγος. Δεν έχανα κανένα προγνωστικό δελτίο. Η συνέχεια όμως έδειξε την αδυναμία μου στα μαθηματικά και τα ταξίδια στα σύννεφα έγιναν πιο ρομαντικά. Θυμάμαι τον εαυτό μου να παρατηρεί τα σύννεφα και να βλέπει μέσα τους αμέτρητες μορφές και σχήματα,που άλλαζαν πολύ γρήγορα. Σχήματα και μορφές που έμοιαζαν γήινα και άλλες φορές σταλμένα από το άπειρο. Ποτέ δεν μου άρεσαν οι μέρες χωρίς έστω και ένα τόσο δα σύννεφο, έμοιαζαν άχρωμες και βουβές. Στο Τσιρίγο υπάρχει μια αόρατη μήτρα που γεννά σύννεφα. Υπάρχει μια δύναμη που δεν την πιάνουν τα προγνωστικά και τα μαθηματικά. Τα χρώματα, οι σχηματισμοί,άλλες φορές η ταχύτητα με την οποία τα βλέπω να περνούν ακόμα και διάταξή τους…είναι άριστα σχεδιασμένα. Αν το παρατηρήσεις και αφεθείς είμαι σίγουρος ότι θα το δεις κι εσύ,αρκεί να κοιτάξεις εκεί ψηλά.

Θάλασσα φουρτουνιασμένη.

Ουράνια τόξα, τόσα πολλά!

Φυτά που δεν είχαν δει τα μάτια μου ποτέ!

Έντομα περίεργα, και άλλα έμβια όντα, που τρέχουν τον δικό τους δρόμο.

Άγρια φύση, φαράγγια, λαγκάδια, πράσινο, ξεραϊλα.

Έντονες καταιγίδες, και ένας Αίολος που δεν χαμπαριάζει και τα σηκώνει όλα!

Ένας άλλος κόσμος, σκέφτηκα. Διαφορετικός.

Η επιθυμία να μοιραστώ όλα αυτά με τον υπόλοιπο κόσμο μεγάλωνε καθημερινά. Και πάντα θα υπάρξει κάποιος – μαιευτήρα τον ονομάζω – που θα θα σε ωθήσει να ακολουθήσεις το όνειρό σου. Τον Νοέμβριο του 2010, με επισκέφτηκε ο Λευτέρης. Πολύ καλός φίλος και συνάδελφος στην ασταμάτητη αναζήτηση του είναι. Κάνε ένα μπλογκ, μου είπε. Και η αρχή έγινε στις 5 του ίδιου μήνα.

I love Kythera, είπα, και έγινε.

Και έτσι δειλά, όπως κάθε πρωτάρης άρχισα να ανεβάζω τις φωτογραφίες μου και να περιγράφω ότι ζω εδώ. Δύο χρόνια μετά, ένιωσα ότι η προσωπική επιθυμία είχε ολοκρηρωθεί. Πλούσιο φωτογραφικό υλικό, πεζοπορείες από το βορρά έως το νότο. Άβατοι χωματόδρομοι, επικίνδυνες μοναχικές διαδρομές. ‘Ομως κάτι έλλειπε . Δεν ήθελα όλη αυτήν την αγάπη να τη ζω μόνος μου. Η αγάπη είναι για να τη μοιραζόμαστε. Άρχισα να μαζεύω φωτογραφίες και από άλλους ανθρώπους. Ντόπιους, τουρίστες, περαστικούς, συμμαθητές μου από το λύκειο. Όλοι έχουν θέση στο ilovekythera.com. Και μετά; Τι; Μήπως μια τουριστική προβολή των Κυθήρων μέσα από τις φωτογραφίες; Ναι. Αυτό θέλω να κάνω, είπα, και κοιτάζοντας μια φωτογραφία από την παραλία Κομπονάδα, ήρθε στο μυαλό μου ο τίτλος.

Imagine Kythera-Join us!

2012 Αθήνα – Σέρρες – Καλιφόρνια, ΗΠΑ.

2013 Ε/Γ Βιτσέντζος Κορνάρος – Καλιφορνια, ΗΠΑ.

2015 Ηράκλειο, Κρήτη.

2016 Αθήνα.

2018 Κοπεγχάγη.

Βέβαια, όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να γίνουν, αν οι ιδιωτικές επιχειρήσεις του νησιού δεν στήριζαν αυτές τις εκδηλώσεις. Και το ευχαριστώ μοιάζει λίγο, όταν πραγματοπιείται ένα όνειρο στο οποίο δεν είσαι μόνος.

Δημήτρης Μπαλτζής

Tatiana Komninou

Η Άννα Τατιάνα Κομνηνού, γεννήθηκε το 1971 στην Αθήνα. Μυήθηκε στη φωτογραφία από τον Πλάτωνα Ριβέλη όπου και παρακολούθησε τα σχετικά μαθήματα, στον Φωτογραφικό Κύκλο

Η καταγωγή της είναι από τα Κομηνιάνικα. Όταν ο παππούς της εγκαταστάθηκε στον Πειραιά το όνομα από Κομηνός έγινε Κομνηνός. Όπως η ίδια μας λέει: <<Το νησί το ανακάλυψα το 2009 και το αγάπησα δυο φορές σαν πατρίδα μου>>